zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten  --> Artikelen

18 juni 2012



Santiago Martín in gesprek met Saltooo

Naam:David De Permentier
Woonplaats:Lokeren
Geboren:Sint-Niklaas, 1970
Horoscoop:Boogschutter
Opleiding:Graduaat informatica
Beroep:Informaticus
Strips:
  • Eigenlijk moet ik voor de eerste zeggen De Kriegels, maar dat is een kinderstrip. Heb ik ooit gekocht omdat het tekenwerk me aansprak. Bleek van ene Stedho (Steven D’Hondt) te zijn. Later ben ik op meer werk van hem gebotst en heb ook het Ooievarken gekocht. Verder weet ik eigenlijk niet wat hij allemaal al heeft uitgebracht en dat is misschien ook wel de reden waarom hij volgens mij een onderschat (strip)tekenaar is, om een of andere reden is hij niet zo zichtbaar. Hij heeft een website (Stedho.be) een blog (stedho.blogspot.com) en zit sinds kort ook op Facebook waar hij prachtig werk plaatst (zeker eens kijken!). Hij maakt geen makkelijke verhalen, maar absoluut de moeite.
  • Lang geleden liep ik in het Brussels Stripmuseum en botste op een dubbelpagina die ervoor zorgde dat ik de naam van de auteur op een blaadje heb gekrabbeld: Lian OngStuifmeel. Helaas bleek het album niet meer te vinden tenzij op tweedehandsbeurzen of websites. Daar ben ik niet zo in thuis en dus is het wat blijven liggen tot ik in Nederland een stripwinkel binnenstapte en er een exemplaar zag liggen. Ondertussen heb ik in Strip Turnhout nog een tweede exemplaar gekocht. Ik vind het een prachtwerk waar het lijnwerk en het weglaten van lijnen zo mooi gedaan is. Lian tekent ondertussen blijkbaar niet meer en verdiept zich in Tai Chi, iets waar ze naar eigen zeggen voor het eerst in haar leven het gevoel heeft dat ze bijleert (wat alleen maar zegt dat tekenen blijkbaar vanzelf ging), al had ik graag nog meer werk van haar gezien.
  • Vervelend genoeg is er dan maar één keuze meer over en dan kies ik de reeks Alleen. Voor zover ik begrijp wordt dit gepositioneerd als een jeugdstrip, maar ik vind het een boeiend verhaal met behoorlijk wat stof tot nadenken. Bruno Gazotti heeft samen met Tome ook Soda getekend.
  • Muziek:
  • Het zal wel een of andere afwijking zijn maar op muziekvlak heb ik de neiging om een cd of liedje herhaaldelijk na elkaar te spelen. Al lukt dat enkel met de muziek die ik echt goed vind. De eerste die ik wellicht nooit beu word is Jacques Brel. De energie, de passie waarmee hij zingt, straalt zodanig af dat ik me er zelf aan kan opladen. Daarnaast is hij ook iemand die met zeer weinig tekst zeer veel kan zeggen. Al zal ik niet alle nuances van het Frans kennen, toch denk ik dat je beter naar de origínele teksten luistert.
  • Dead can dance is muziek die moeilijk in een hokje te plaatsen valt, maar de vlag dekt de lading wel. Soms klinkt het alsof de dood zelf even achter de toetsen is gekropen maar tezelfdertijd zit er ook een zekere speelsheid en vrolijkheid in de muziek.
  • Als derde keuze ga ik in eigen land blijven bij Joost Zweegers die zijn passie in Novastar uitleeft. Naar mijn gevoel ook ergens wat ondergewaardeerd, maar voor mij iemand die oprecht zijn muziek maakt en niet in commerciële termen denkt.
  • Films:
  • The Matrix omdat het in een bepaald stuk van mijn hersenspinsels past. Zien we echt wat we zien, voelen we echt wat we voelen, ziet elk individu de dingen anders. Vind ik groen mooier omdat ik het anders zie dan iemand die blauw mooi vindt? Je kan eindeloos veel vragen stellen over realiteit en perceptie. In The Matrix wordt daarmee gespeeld en ineens ook een mogelijk antwoord op de zin van het leven gegeven. Tel de sfeer en de beelden daarbij op en dan is dat voor mij een topfilm.
  • Heel ander genre, maar een film die me diep heeft geraakt is Le fabuleux destin d’Amelie Poulain. Deze film gaat helemaal niet over de grote levensvragen maar vooral over de kleine dingen van het leven. Eigenlijk kan je de hele film in één zin samenvatten, maar er gebeuren zoveel kleine dingen dat de film enorm boeiend is. De grote dosis fantasie, de humor en de passende muziek maken het een prachtig geheel. (Zet de cd met de filmmuziek dan ineens ook maar bij op het lijstje.)
  • Omdat ik dankzij zoonlief de film ondertussen tientallen malen in stukken en brokken heb gezien, ga ik Cars op drie zetten. Het is een klassiek verhaal maar het blijft overeind. Bovendien vind ik de inkadering in de historiek van Route 66 en de realiteit van de vooruitgang heel goed gedaan. En wat mij ook opvalt aan de digitale animatiefilms is dat ze tot in de puntjes uitgewerkt zijn. Meer nog dan in een film, heeft men controle over elk stuk van het decor, de personages, en dat maakt dat je zelfs na meermaals kijken nog nieuwe kleine details blijft ontdekken.















  • Kun je iets over je ontwikkeling als (strip)tekenaar vertellen?
    Ik ben een laatbloeier als tekenaar. Ik begon als kind wel regelmatig aan een strip maar volgens mij hebben alle kinderen zo’n fase. Ik bleef echter nogal teleurgesteld als ik echte strips vergeleek met mijn brouwsels. Het tekenen is dan opzij geduwd door sport maar rond 18 ben ik toch wel terug wat beginnen krabbelen. ‘k Heb toen ook een airbrush gekocht om jaren later een deeltijdse opleiding kunstonderwijs te gaan doen. Ik moet in principe nog 2 jaar doen van mijn tekenopleiding maar gebrek aan tijd is daar de grote boosdoener (en dan zou ik eigenlijk ook nog de schilderopleiding willen doen en grafiek en fotografie… ).
    Invloeden zal ik wel hebben maar dan eerder onbewust. De schrik om een kopie te worden van iets of iemand is groot. In principe moet je een fase doormaken waarbij je andere tekenaars natekent om zo ervaring op te doen. Ik slaag er niet in om dat ook echt te doen. Ik zal wel dingen opgestoken hebben maar ik probeer toch weg te blijven van wat reeds bestaat (al is dat wel heel moeilijk tegenwoordig). Hoe ik verder ga is vooral door te beperken. Ik heb de neiging om nogal vaak ideeën te hebben en dingen te willen doen. In het verleden resulteerde dat steeds in onafgewerkte projecten. Het is eigenlijk door Saltooo te beginnen en mezelf in een wekelijkse cartoon te dwingen dat ik iets consistents heb gebouwd. Ik beperk het tot wekelijks om toch ook af en toe nog eens iets anders te doen. Iets als Saltooo is immers een zegen omdat je een stijl in de vingers hebt waardoor je snel kan werken. Maar anderzijds kan het ook wat routine worden en daarom probeer ik ook andere dingen te doen.
    Ambitie vind ik een gevaarlijk woord. Ik wil ook niet de mens zijn die meer ambitie dan talent heeft, dan kan je behoorlijk gefrustreerd raken of arrogant. Ik probeer wel altijd beter te doen, op cartoonvlak bv. die cartoon maken die beter is dan al mijn vorige. En ook al lukt dat niet, dan heb je snel een nieuwe kans. Maar aan de andere kant probeer ik ook niet té kritisch of veeleisend te zijn. Vaak ben ik niet tevreden over dingen die ik teken of bedenk en laat ze dan liggen. Maar als je met een fris oog een tijd later op die dingen botst valt het vaak beter mee dan op het moment dat ik eraan werkte. Mijn ambitie is dus altijd iets verder gaan dan waar ik nu sta. Ik heb ook het gevoel dat ik nog steeds vooruitga. In de achtergrond mag je natuurlijk wel ergens een beetje een grotere ambitie hebben en dus zou ik het zeker wel leuk vinden als ik mettertijd cartoonwerk op regelmatige basis kan publiceren in iets dat ruim bekend is. Dat zou dan ook een bevestiging zijn dat mijn cartoons ook echt gesmaakt worden.


    Hoe sta je in de stripwereld?
    Ik vrees dat ik niet echt in de stripwereld sta. Ik koop regelmatig strips, maar om naar lezingen, tentoonstellingen, beurzen te gaan heb ik eigenlijk geen tijd. Het is een beetje kiezen tussen zelf iets maken of kijken naar wat anderen gemaakt hebben. En dan maak ik liever zelf. Ik heb nu al veel te weinig tijd om te doen wat ik allemaal zou willen doen. Toen ik dit jaar met mijn cartoonbundel op Strip Turnhout zat was dat ook voor het eerst in vele jaren dat ik nog eens op een stripbeurs kwam. Dankzij de super toffe organisatie mocht ik mee aanschuiven aan hun tafel. Op een bepaald moment was daar filevorming naast het plekje waar ik zat. Een rij wachtenden voor Charles Burns zo bleek. Alleen wist ik dus niet wie Charles Burns was. De volgende file bleek voor Kevin O’Neill… eveneens onbekend. Gelukkig kwam daarna Pieter De Poortere zodat ik toch een score van 1 op 3 haalde. Met andere woorden ik heb nog veel te ontdekken.
    Wat ik wel doe is af en toe de stripwinkel binnenduiken en strips kopen. Een beetje op goed geluk meestal. Ik koop ook regelmatig, omwille van het tekenwerk, een deel van iets dat ik niet ken. Als het dan qua verhaal meevalt volg ik de reeks mogelijk, maar dat is vaak niet zo. Op die manier heb ik ondertussen een vierhonderd tal strips bijeen gesprokkeld. Maar veel namen noemen van tekenaars en scenaristen die ik bewonder zit er dus niet in. Ik val van nature wel voor tekenaars die in lijn kunnen tekenen. Ik heb er al twee genoemd: Steven D’Hondt en Lian Ong, maken me wel wat jaloers. Ook de eenvoud van Ilah (Cordelia) spreekt me aan. Die kan heel mooi lijnen of stukken niet tekenen (weglaten). Bovendien heeft die het voor elkaar gekregen dat ze geen achtergronden moet tekenen, iets dat ik ook niet graag doe.
    Wat me minder bekoort is de tekeningen die zo ongelofelijk knap en gedetailleerd zijn uitgewerkt dat ze te netjes worden. Een tekening mag wat mij betreft niet té realistisch worden. Waarmee ik absoluut niets af wil doen aan het talent van de tekenaars in kwestie, maar sommige tekenaars zijn naar mijn gevoel een beetje slachtoffer van het feit dat ze zo goed kunnen tekenen en werken elk stuk volledig uit. Een foto is vaak ook mooier wanneer niet alles even scherp is.


    Betekent dit dan eigenlijk dat perfectie niet perfect is..., dat volledigheid onvolledig is e.d.? Waar ligt dan de grens? Wanneer weet je als tekenaar/kunstenaar waar en wanneer je moet ophouden met tekenen en perfectie nastreven?
    Ik denk dat perfectie inderdaad niet perfect hoeft te zijn en volledigheid onvolledig kan zijn. Schetsen hebben door de band op mij veel meer aantrekking dan afgewerkte tekeningen. Daarin zit veel meer toeval, vaak veel meer leven, omdat ze veel impulsiever zijn neergezet. Ik merk ook bij mezelf dat ik veel soepeler teken wanneer het niet ‘voor echt’ is. Wanneer ik teken omdat iets moet opleveren denk ik meer na. Ergens wil je niet betrapt worden op iets dat slecht of fout getekend zou zijn. En net omdat je meer oplet verdwijnt een stukje spontaniteit. Het liefste dat ik doe is dan ook schetsen. Een heel aantal schetsen van een minuut tot maximum een paar minuten na elkaar, waardoor je op den duur alleen nog tekent zonder veel nadenken. Dan zit er veel rommel tussen maar af en toe zit er dan een verrassing tussen.


    En waar ligt de grens?
    Wat de grens betreft, ik had eigenlijk gehoopt dat men mij in kunstonderwijs ging kunnen zeggen waar die grens lag. Het antwoord dat ik gekregen heb is dat je vooral zelf de oplossingen moet zoeken. Je leert in kunstonderwijs natuurlijk wel dat iets constructief in orde moet zijn en fouten daartegen zijn makkelijk aantoonbaar. Maar op een bepaald moment gaat het over andere dingen. Dan moet je niet louter iets tekenen maar dan moet je iets in het blad zetten, een compositie maken en een tekening uitwerken. En dat aspect ligt veel moeilijker. Elke mens heeft daarover zijn eigen mening en ook elke leraar. Als student verwacht je antwoorden, maar ik heb goeie leraren gehad die me niet zomaar oplossingen gegeven hebben. Het beste dat een leraar kan doen is je een duw proberen geven als je vastzit en je aanmoedigen om dingen te proberen waar je zelf niet aan denkt. Maar in essentie moet ieder voor zich oplossingen zoeken. En dus ligt de grens waar jij de grens legt. Het probleem is dat je die grens ook niet echt zomaar in de hand hebt.
    Een tekening of schilderij is iets waar je aan werkt en het is zeer moeilijk om te stoppen op dat moment waarop je het begint te verknoeien. Dat merk je meestal te laat. En misschien stijgt de moeilijkheid om te stoppen met verder uitwerken wel naargelang de persoon beter tekent. Dat was dan ook mijn oorspronkelijke stelling, dat heel goeie tekenaars vaak té uitgewerkte tekeningen maken. Elk detail is goed tot perfect maar het totaalbeeld is overweldigend. In zekere zin weet je amper waar je moet kijken. Ik heb liever een mooie suggestie van een kerk op de achtergrond dan een tot in de puntjes uitgewerkte kathedraal. Want de essentie is wellicht de gezichtsuitdrukking van de persoon ervoor.
    Het is dus niet dat ik pleit voor minder goed tekenwerk; er is een groot verschil tussen bewust iets minder uitwerken en iets niet kunnen uitwerken. Maar ik vind een tekening die detail legt waar het nodig is en abstracter is waar het kan, veel interessanter.
    Wat je me nu niet hoort zeggen is dat ik daar zelf in slaag. Het is wat ik zelf graag zie in tekeningen en waar ik ergens naar streef.


    Waar ben je momenteel mee bezig?
    Ik maak natuurlijk wekelijks een Saltooo hersensprong. Het onderhoud van mijn website is iets dat regelmatig een beetje aandacht vereist. Ik heb op geregelde tijdstippen ook iets in opdracht te doen. En als er dan nog wat tijd over is, probeer ik die zo nuttig mogelijk te besteden. Een tijdje geleden heb ik een boekje samengesteld, laten drukken en er wat promotie rond gedaan. Daar kruipt behoorlijk wat energie in.
    In mijn boekje dat ik altijd bij de hand heb staan ook dingen die niet passen in het Saltooo verhaal omdat ze bijvoorbeeld niet in één tekening kunnen of omdat ze te ver buiten de grenzen liggen die ik voor Saltooo cartoons in gedachten heb. Soms werk ik daar dan toch wel eens iets van uit. Er staan ook een heel aantal grappen in die meer voor volwassenen zijn dan degene die nu op Saltooo komen. Ik heb er ondertussen een aantal uitgetekend en als ik er genoeg heb dan ga ik er nog wel iets mee aanvangen.
    Ik werk af en toe ook aan een reeks met tekstloze pagina-strips. De eerste zijn gemaakt, maar ook daar moeten er nog een aantal volgen vooraleer ze te gaan gebruiken. Heel soms duikt er wel eens een wedstrijd of cartoonfestival op waar ik wel interesse in heb. In mijn boekje staan een aantal korte verhaaltjes die ik ooit graag zou uitwerken. En ergens in mijn achterhoofd sluimert al twintig jaar een basisidee voor een stripverhaal. Maar dat moet dan eerst uitgewerkt worden en wanneer ik dat dan nog zou moeten tekenen weet ik voorlopig niet. Maar ik heb liever te veel ideeën dan te weinig, ook al is het een vervelend klusje om steeds weer te moeten selecteren wat ik wel en niet ga doen. Ik weet niet of anderen dat ook hebben, maar ik ben altijd met meer dingen tegelijkertijd bezig, misschien een vorm van ADHD in mijn hoofd?


    Kun je als illustrator leven in België?
    De mensen die ervan leven bewijzen dat het mogelijk is. Ikzelf hoef daar niet van wakker te liggen want voor mij is het een hobby, al probeer ik natuurlijk wel mijn tekenwerk zo professioneel mogelijk te doen. Ik denk dat er meer illustratoren zijn in België dan dat je op het eerste zicht zou vermoeden. Het zijn altijd dezelfde namen die je hoort maar er zijn ook veel mensen die in de schaduw werken. Ik denk wel dat het hard werken is. ‘k Heb het op StripSter nog gelezen: “niemand zit op je te wachten”. Je moet naast het tekenwerk ook nog bezig zijn met netwerken en jezelf verkopen. Dat is dan ook niet bepaald waar ik het sterkste in ben. Werken in opdracht is ook niet vrijblijvend natuurlijk. Je krijgt niet alle vrijheid die je wil, of je krijgt er te veel.
    Er zijn mensen die totaal geen idee hebben van wat ze willen, maar nadien wel weten dat het niet dat was dat ze wilden. Aan de andere kant zijn er mensen die een heel verhaal, met alle mogelijke details, in één tekening willen stoppen. Opdrachtgevers verwarren ook vaak cartoon en illustratie. Ze willen een cartoon maar het mag absoluut niemand kwetsen en het moet wel super grappig zijn. Eigenlijk willen ze dan een illustratie. Ik hou dus eigenlijk wel van de vrijheid om mijn eigen ding te kunnen doen zonder dat het allemaal geld moet opbrengen.


    Beschrijf een doodgewone dag uit het leven van Saltooo.
    Goed gevuld. Vermits ik ook nog een andere job doe, vult die eigenlijk het grootste deel van de dag. Ik rijd met de trein, dat is de moment waarop ik ofwel verzin, teken, programmeer voor mijn website… een beetje afhankelijk van wat er meest nodig is op dat moment. Het is dan ook pas ‘s avonds tussen 20 en 21 uur dat de huiselijke rust weerkeert. Mijn bureau staat in de living en daar kruip ik dan achter en teken of kleur nog wat dingen in. Er zijn ook behoorlijk wat administratieve klusjes die dan moeten gebeuren. Helaas ben ik niet een van die mensen die met een paar uur slaap genoeg heeft. Dus tussen 22 en 23 uur gaat het licht uit.


    Kun je de ontwikkeling van schets tot eindfase van ééen van je tekeningen laten zien.
    Tekenen doe ik voor Saltooo altijd op papier. Eerst maak ik een vlugge schets, die ik toets bij een aantal mensen. Als ‘k ze wil uitwerken teken ik opnieuw en die tekening gebruik ik ook om de zwarte lijnen op te zetten. Ik heb een aantal stiften uitgeprobeerd maar gebruik er eentje die vrij dik is maar die enigszins variabel is in dikte. Ik hou niet van stiften met een dunne lijn die altijd even dik is. Omdat ik overal wil kunnen werken heb ik ook bewust niet gekozen voor inkt en pen of penseel.
    Het (zwarte) potlood wordt weggegomd en dan scan ik de tekening in. Digitaal vorm ik de lijnen om van allerlei grijs naar puur zwart wit. Op dat moment verdwijnen ook de restjes gegomde potloodlijnen. Ik maak verschillende lagen en kleur in op een kopie van de lijnen. Schaduwen gebeurt op een grotendeels transparante layer. Ik voorzie ook schaduw op de achtergrond om de tekening niet te saai te maken en er meer een geheel van te maken. Tenzij het echt nodig is zal ik niet gauw een kleurverloop gebruiken.
    Ik experimenteer voor andere dingen ook wel met digitaal tekenen. Een cintiq is daarbij zeer handig maar het blijft wennen. Bij tekenen hou ik ook wel van het toeval dat in een potlood of houtskool tekening zit en dat is volgens mij iets waar digitaal werken nog altijd niet echt goed in is. Het kan ook aan mij liggen, want er is waanzinnig veel dat je kan aanpassen en instellen.


    Wat zijn je inspiratiebronnen voor je tekenwerk in het algemeen?
    De wereld en alles wat erop leeft zou ik zeggen. Ik ben eerder observerend van natuur en stel geregeld dingen in vraag. Dat het grootste deel van de mensheid vooral met zichzelf bezig is, helpt ook. Hoewel dat me geregeld ergernis bezorgt, zoek ik toch meestal de humor daarin. En humor vind ik op meerdere manieren. Soms moet je enkel maar goed opletten. Ik geloof dat een mens dagelijks een hele reeks situaties rondom zich ziet die humoristisch zijn, alleen merken we die niet op.
    Humor zit volgens mij vooral in het onlogische. We worden heel ons leven getraind om te leren dat als je a doet, b volgt. Dat maakt ons efficiënt. Als we ons elke keer aan een vuur moeten verbranden om te weten dat dat pijn doet, gaan we veel in het verband zitten en wellicht sterven van de honger. Afstappen van die logica kan humor opleveren. Je ziet een situatie waar je na a eigenlijk b verwacht en plots gebeurt er iets heel anders. Zo zat ik onlangs op een trein met 45 minuten vertraging waarbij plots omgeroepen werd dat de trein opgehouden was door een voorgaande trein die op een lama was gebotst. Iedereen gniffelend om een dode lama. Kinderen zijn ook sterk in onlogica (die soms juist heel logisch is) en dat maakt hen grappig. Zij weten vaak nog niet dat na a ook b komt en maken de gekste besluiten en woorden.
    Grappen verzinnen betekent dus vaak zoeken naar onverwachte wendingen, buiten de klassieke logica denken. Voor mij is dat niet altijd makkelijk omdat ik in mijn dagelijkse job dikwijls wel efficiënt en logisch moet denken. Dat betekent dat ik soms een switch moet maken in mijn hoofd en dat gaat niet onmiddellijk. Voor mensen die hele dagen aan cartoons werken is het voordeel dat ze die switch niet echt moeten maken. Ik moet dan soms wel eens bewust op zoek gaan naar onlogica. Dat lukt dan wellicht niet onmiddellijk maar vaak krijg ik dan in de tijd die volgt plots iets dat door mijn hoofd schiet. Punt is dan om het zo snel mogelijk op te schrijven, want vaak kan ik het een paar minuten later niet eens meer herinneren.
    Ik schrijf veel op en smijt daar ook veel van weg, of beter ik hou het voor misschien ooit eens. Het voordeel aan opschrijven is dat ik het mag vergeten en dus weer ruimte vrij krijg om andere dingen te verzinnen.


    Wat doe je als je niet aan het tekenen bent?
    Een groot deel van mijn tijd gaat naar werken. Daarnaast supporter ik voor mijn duiveltje. Mijn zoontje speelt nogal heel graag voetbal en heeft zijn eerste jaar als duiveltje er bijna opzitten. Dat betekent dat die regelmatig moet trainen en af en toe een wedstrijd speelt. Dochterlief gaat naar de academie en turnt. Kortom, wat alle mensen met kinderen wel kennen, zorgen dat ze overal op tijd en stond zijn en de mooiste tijd van hun leven zo grondig mogelijk kunnen beleven. Het enige dat ik nog probeer te vrijwaren is een basisconditie door wekelijks te lopen maar tijd voor andere hobbies is er niet. En het moet gezegd: ik mag mijn vrouw ook dankbaar zijn dat ze meer huishoudelijk werk naar zich toetrekt dan ik.


    Wat betekent StripSter voor je?
    Als je een beetje in strips geïnteresseerd bent komt je vroeg of laat op StripSter, het is de meest levende site in zijn soort voor zover ik weet. Persoonlijk ben ik niet onverdeeld over Het Commentaar. Als je iets maakt wil je natuurlijk wel weten hoe mensen dat ervaren en wil je jezelf kunnen verbeteren. Het probleem is vaak dat de ene iets goed vindt en de andere net weer niet. Sommige adviezen staan lijnrecht tegenover elkaar. Een ander punt is dat Het Commentaar naar mijn gevoel soms te veel naar de letter discussieert en te weinig naar de geest.
    Op een bepaald moment was er een discussie over de strip van Commisaris Moordenaar. Het ging over het wisselend aantal vingers dat getekend werd… Persoonlijk heeft me dat absoluut niet gestoord. De aquarel tekeningen zijn te boeiend om vingers te tellen. Voor mij werken die tekeningen, terwijl andere anatomisch perfecte tekeningen dat niet noodzakelijk doen. Het kan zijn dat iets niet pakt omdat bijvoorbeeld de lettering niet past… maar niet elke onvolkomenheid is een probleem.
    De Blogs waren een leuke vernieuwing maar je mag niet onderschatten wat een inspanning het vraagt om elke week iets in elkaar te boksen. Je merkt dan ook dat mensen vol enthousiasme beginnen en dan stilaan minderen. Ik lees ze dan ook iets minder regelmatig. Ik ga niet te veel oordelen over blogs maar degene waar ik het makkelijkst naar teruggrijp is die van Dirk. In essentie hoop ik in zo’n blog te vinden hoe anderen hun problemen oplossen en hun werk aanpakken.
    Wat de kwaliteit van de Strips betreft vind ik het wel jammer dat de betere posts meestal uitdoven. Nog niet zo lang geleden waren er bv de strookjes van Ranzah… maar ondertussen is die weer weg. StripSter is bedoeld als kweekvijver maar dat betekent ook dat meer ervaren vissen niet echt meer bijdragen.
    Het Forum is natuurlijk noodzakelijk, ik denk dat net als ik velen er wel op lezen maar niet altijd de noodzaak voelen om er ook veel op te schrijven.


    Over het Forum zeg je dat "Het Commentaar naar mijn gevoel soms te veel naar de letter discussieert en te weinig naar de geest.". Een bere-interessante zin die je misschien nader kunt uitleggen.
    Het is natuurlijk zo dat het Forum een levend ding is. Op elk moment zijn er een aantal mensen die meer actief zijn dan andere en dat maakt dat het soort commentaar wisselend is. Er zijn alleszins momenten geweest dat naar mijn gevoel de discussie soms te veel over details ging. Gidion bedoelt wellicht hetzelfde als hij zegt "leuk om te lezen hoe de forumbezoekers zich druk kunnen maken over onbenullige details". Misschien is dat de beste manier om er tegenaan te kijken, maar ik ben dan eerder geneigd om diagonaler te gaan lezen of af te haken.


    En over de geest...?
    Met de geest bedoel ik dat het belangrijker is of iets werkt, dan of het tot in de puntjes correct is. Dat al dan niet werken heb je zowel op het vlak van de inhoud als de vorm. Bij een cartoon moet je een goeie grap hebben en moet de tekening die grap ondersteunen. Je hebt beide nodig, maar daarom hoeft de tekening niet perfect te zijn. Ze mag niet storen door fouten, maar het herkennen wat er opstaat en de bedoeling snappen, is veel belangrijker dan de juistheid van de details. En soms wordt er enkel over dat laatste gesproken.
    Hetzelfde gaat op voor een strip. Daar heb je geen grap maar een goed verhaal nodig, en ook daar moeten de tekeningen ondersteunen. De tekening is nooit een doel op zich. Dirk stelt in zijn blog de vraag die ik me soms ook wel stel, of er genoeg deskundigheid is. Maar dat is natuurlijk niet makkelijk. Wie is deskundig, en zelfs een deskundig iemand heeft een persoonlijke visie. Misschien breekt ie dingen af die anderen juist wel goed vinden.
    Voor mezelf heb ik de conclusie getrokken dat ik het Forum nogal relatief bekijk. Het is een middel om andere meningen te kennen maar ik blijf toch vooral doen wat ik wil doen en wat ik denk dat ik moet doen. Er is nu eenmaal geen simpele waarheid over wat goed of slecht is en wat zal aanslaan en wat niet.


    Vind jij dat er te veel/weinig Belgen aanwezig zijn op StripSter (zowel op Strips als bijv. op het Forum). Is er een verschil in kommentaar leveren?
    Een toch wel onverwachte vraag... Van een paar mensen weet ik ondertussen hun nationaliteit, maar maak er geen kwis van want ik ga gegarandeerd onderuit. Ik denk niet dat het veel belang heeft. Als er actualiteit aan te pas komt zie je natuurlijk wel dat het over Nederland of België gaat en dan begrijpt niet iedereen alles. Maar dat maakt niet zoveel uit. Dus ik vind niet dat er te weinig of te veel Belgen zijn. Wat mij betreft mogen er gewoon méér mensen aanwezig zijn en of die nu boven of onder de grens wonen geeft niet. Uit een reactie ooit ergens moet ik wel concluderen dat er zoiets bestaat als Belgische humor en dus veronderstel ik ook Nederlandse humor. Alleen weet ik niet wat het verschil dan wel mag zijn, maar wie het weet mag het gerust laten horen.


    www.saltooo.be

    Recensies van Saltooo:
    - Geluk in Chernobyl!


    © 2012
    Santiago Martín / StripSter
    2012-06-18
    http://www.stripster.net/?/scripts/n_interviews.php?id=46&titel=interview met Saltooo