zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Massagraf  overzicht blogs van Massagraf  Massagraf in Strips


 BoJack Horseman (2014 - heden)

27 augustus 2015


"Door de bomen het bos niet kunnen zien". Dit omschrijft in acht woorden de seriemanie van de laatste jaren. Dan wordt mij weer Game of Thrones aangeraden. Dan weer Breaking Bad. Dan weer Parks & Recreations. The Walking Dead, Hannibal, House of Cards. Als ik niet eens de tijd heb om een jaarlijkse recensie te schrijven ga ik deze kostbare minuten al helemaal niet besteden aan ellenlange verslavende series. Daarom is het mijn dogma om slechts animatieseries een kans te geven, omdat ik meer met mijn prille jeugd wil doen dan op bed liggen met een laptop op schoot, dat tevens mijn enige lichtbron is aangezien ik de zon nooit meer zie omdat ik al deze godverdomde series af moet kijken.

En zo kwam ik terecht bij BoJack Horseman, dat ik samen met Rick and Morty en Archer beschouw als de heilige drie-eenheid van volwassen animatieseries. Zij nemen met genoegen het stokje over van de ontbindende resten van The Simpsons, Family Guy en South Park, tegenwoordig slechts schimmen van hun (vermeende) hoogtijdagen.
"What have you been doing since the show's cancellation, 18 years ago?"
"I.... uhhh... I... uhhh..."


Netflix legt de lat behoorlijk hoog met hun originele animatieserie, al zou je dat niet meteen denken bij het horen van de synopsis. BoJack leeft in een wereld waar mensen en menselijke dieren in harmonie leven. In de jaren 90 was hij de ster van de populaire sitcom Horsin' Around; 25 jaar later is hij slechts een reliek van vervlogen tijden in Hollywood. Zijn carrière stelt vrijwel niets meer voor en zijn dagen worden gesleten met de hulp van alcohol en oude dvd's van zijn gloriedagen. Zijn gezelschap bestaat uit zijn werkloze huisgenoot Todd, zijn no-nonsense zaakwaarneemster Princess Carolyn en zijn oude sitcomrivaal Mr. Peanutbutter.

In de eerste aflevering leren we dat BoJacks langverwachte memoires niet van de grond komen. Daarom huurt hij de biografe Diane in als ghostwriter. In de twee seizoenen die online staan volgen we de ontwikkeling van zijn memoires, de uitgave, zijn comeback in Hollywood en al het persoonlijke drama waaronder hij heeft te lijden.
BoJack Horseman is hilarisch. De humor reikt van subtiel met een zwart tintje tot gortdroog en surreëel. De dieren behouden ondanks hun menselijke lichaam hun dierlijke trekjes, die genadeloos worden uitgebuit in flauwe achtergrondmopjes.

Maar er zijn genoeg animatieseries die grapjes maken. BoJack onderscheidt zich met een onverwacht tragische rode draad. Voor de meer gevoelige leek kunnen deze malle paardentekenfilmpjes zelfs een deprimerende indruk achter laten. Het leven van BoJack is geen sitcom, problemen worden niet binnen twintig minuten opgelost. Na vijfentwintig afleveringen zou je zelfs kunnen stellen dat BoJack nog dieper in de put zit dan ooit te voren. Relaties lopen stuk, vrienden sterven aan kanker, en des te minder gezegd over BoJacks moeder... oh hemel.

Van de heilige drie-eenheid die ik voorheen opnoemde is BoJack Horseman de meest volwassen van de volwassen animatieserie. Rick, Morty en Archer hebben ook hun tragische momenten, maar deze zijn vaak niet in harmonie met hun schaamteloze idioterie. BoJack is geestig en eigenaardig, maar je leeft met het tekenfilmpaard mee als hij maar geen licht aan het einde van zijn tunnel zit.
De personages en cast van BoJack zijn uitstekend. Ik ben dol op BoJack als misantropische antiheld. Hij is een megalomane klootzak, maar je kan het hem moeilijk kwalijk nemen. In dit bizarre Hollywood is het onmogelijk om met een positief wereldbeeld je midlifecrisis in te gaan. Princess Carolyn, Mr. Peanutbutter en Diane zijn interessante en vaak grappige karakters die allemaal een consistente ontwikkeling doormaken.

Het personage dat ik nooit echt heb kunnen waarderen is Todd, met name omdat hij als vrolijkste noot de minst leuke grappen maakt. Het percentage van lach per grap is nu eenmaal lager als bij BoJacks sarcastische comebacks of Mr. Peanutbutters overenthousiaste geraaskalk. Gelukkig wordt dit komische gat opgevuld met bizarre bijpersonages, zoals Vincent Adultman. Laat ik maar meteen gebruik maken van mijn ontdekking dat ik hier filmpjes kan embedden:


Aanvankelijk was ik niet bijzonder gecharmeerd van de tekenstijl. Niet alleen kunnen de dieren er soms unheimlich uitzien, ook het ontwerp van de mensen is inconsistent (Todds hoofd is tweemaal zo groot als die van Diane). De animatie is echter zo vloeiend en gedetailleerd dat het me al lang niet meer stoort.

Een meer praktisch pluspunt van BoJack Horseman is dat het gehele seizoen door Netflix in één dag online word gezet. Niet meer millennia wachten tot de cliffhanger wordt vervolgd, maar onmiddellijk één hele werkdag verklooien aan tekenfilmpjes. Luister je, Gravity Falls?

De muziek, in het bijzonder de begin- en einddeuntjes, zijn volledig verschillend maar werken perfect. De eerste is een psychedelische epos van de helft van de Black Keys en is snoep voor de oren. De tweede is een sfeervolle jamsessie van Grouplove die elke aflevering een bitterzoet einde geeft. Dat is misschien het beste woord om BoJack Horseman te omschrijven: bitterzoet, op een uiterst creatieve wijze. Zet die Game of Thrones onzin nou maar af en ga dit paardentekenfilmpje kijken.


BoJack Horseman heeft een 8,3 op IMDb en 76% op Rotten Tomatoes en ik geef het eindcijfer 9.

Bedankt voor het aflezen, tot volgende keer.
 vorige blog van Massagraf

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 5) van Martin op 29 augustus 2015 om 00:05:

Rick & Morty is inderdaad erg goed.


© 2015
Massagraf / StripSter
27 augustus 2015

 www.studiomassa.nl

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=930&titel=blog Massagraf: BoJack Horseman (2014 - heden)