zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Massagraf  volgende blog van Massagraf  overzicht blogs van Massagraf  Massagraf in Strips


 Song of the Sea (2014)

20 november 2014


In mijn secundaire recensie voor Stripster maakte ik gehakt van een tekenfilm genaamd The Secret of Kells. De film was zo saai dat ik me er nu al niets meer van kan herinneren, maar als ik het zo teruglees herinner ik me een van die stijl-boven-substantie animaties die je altijd op animatiefestivals ziet, zoals KLIK! in Amsterdam. Laat ik daar nou net een dagkaart gekocht hebben, en wat speelt er die avond: Song of the Sea, het gloednieuwe project van de geheimhouders van Kells. De film is pas volgend jaar in de grote bioscopen te zien, maar ik kon deze november al een voorproefje krijgen met de zure nasmaak van Kells nog op de tong.
Mijn verwachtingen waren dus niet al te hoog. KLIK! hielp ook niet echt mee door de afmetingen te verneuken en de film na vijf minuten stop te zetten om van voren af aan te beginnen. In tegenstelling tot Kells speelt deze film zich in de tegenwoordige tijd af, waar een jongetje en een meisje met hun vader op een vuurtoreneiland wonen. De moeder is natuurlijk dood, en daar begint een heel vage mythologische kettingreactie die geen enkel kind onder de 80 jaar zal begrijpen.
Het zit dus zo: de moeder was een selkie, vrouwen die in zeehonden veranderen. Zij moest dood om haar foetus te redden, die haar opvolgt als selkie, en die moet een liedje zingen zolang ze een witte jas aan heeft en dat is het enige wapen tegen een uilenheks die kabouters versteent en emoties gevangen neemt. Helaas is het meisje stom maar ze heeft wel een fluit, die lichtjes doet verschijnen en pffsldlfsdcafhgj.

Toen ik in de bioscoopstoel zat dacht ik het nog wel te kunnen volgen, maar nu ik terugdenk begrijp ik er de ballen van. Datzelfde gevoel heb ik ook wel eens bij een Kubrickje, maar waar ik niet slim genoeg ben om 2001 te belichamen hebben we het hier over een kinderfilm. Met kabouters.
Maar de kleurtjes zijn mooi, en dat is ook wat. Het hoofdpersonage heeft meer karakter dan de lappenpop uit Kells en zijn sidekick is alweer een schattig meisje die schittert in haar rol als schattig meisje. De animatie is uitstekend, de personages hebben een leuk ontwerp en de muziek is prima.

Maar alles wat zojuist genoemd is moet in dienst staan van een verhaal, daar is het een tekenfilm voor. En deze goede elementen moeten allemaal gerelativeerd worden aan een middelmatig plot. Al draagt een aap een gouden ring, het is een blijft... een aap. En apen zijn leuke dieren maar ik hoef ze niet tussen mijn dvd-collectie.
Conclusie: Song of the Sea is oké. Het is verwarrend, maar niet saai. Kinderen zijn dom en lui en zullen er niks van snappen, volwassenen moeten hun beste breintje voor zetten. Als je er niet te veel over nadenkt en naar mooie kleurenpaletten wilt kijken is dit een prima tijdsbesteding. Als je deze blogs leest heb je toch niets beters te doen.
Song of the Sea heeft een 8 op IMDb en ik geef het eindcijfer 6.

Bedankt voor het aflezen, tot volgende keer.
 vorige blog van Massagraf  volgende blog van Massagraf

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 5) van Martin op 29 augustus 2015 om 00:05:

Rick & Morty is inderdaad erg goed.


© 2014
Massagraf / StripSter
20 november 2014

 www.studiomassa.nl

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=891&titel=blog Massagraf: Song of the Sea (2014)