|
|
| Naar aanleiding van Niquicho's blog over zijn eerste strip, ben ik gaan nadenken over wat mij als klein Santiagootje aantrok aan De scepter van Ottokar. Ik kan me bijvoorbeeld heel goed herinneren dat ik de voorplaat wel 100 keer heb nagetekend. Gewoon voor de lol! Volgens mij wist ik nog helemaal niet dat ik zoeits als striptekenaar wilde worden. Mijn vader zou me toen helemaal lens hebben geschopt! |
 | |
| De Nederlandse Scepter heb ik helaas niet binnen handbereik, maar wel El cetro de Ottokar. Volgens mij keek ik toen erg graag naar die aktie-scènes, zoals bijvoorbeeld Kuifje op de motor achter die gele auto op bladzijde 14. Ook vond ik denk ik de sfeer van Syldavia heel erg boeiend. Op uniformen ben ik altijd een beetje gek geweest. Persoonlijk is het voor mij nog steeds een briljante scène: Kuifje in de auto tussen die Syldaviaanse politie. Kuifje springt ijlings uit de auto en rolt naar beneden het ravijn in. De politie achter hem aan maar raken zijn spoor kwijt. Dit allemaal duurt nog geen anderhalve pagina maar het is wel heel mooi en spannend in elkaar gezet. Ook het nachtelijk incident voor het paleis is bewonderingswaardig. Een bladzijde later treedt de schurk Boris voor het eerst op. Volgens mij heb ik die lange tekstbrokken op bladzijden 42 en 43 toen overgeslagen. Wederom aktie rond het zoeken van el cetro in het bos. Achtervolging door de bergen is meesterlijk! En ook feit dat Kuifje net voor de grens tussen Syldavia en Borduria de dief weet uit te schakelen. A thing of beauty is a joy for ever... Een wonder hoe het brein van een klein Santiagootje werk(te). Deze strip vormt eigenlijk het begin van een nieuw bewustzijnsproces! Ik wordt er sprakeloos van. Naschrift: Sommige mensen denken dat het striptekenaars-leven zoeits als een Wagneriaanse opera is. Dat er steeds reusachtige dingen gebeuren. Maar striptekenen is eigenlijk een uiting van een groeistoornis. |
http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=473&titel=blog StripSter: Aantrekkingskracht
op deze blog.