Medicijnman: Een wolk op pootjes - Michiel van de Pol
Uitg. Silvester; 90 pl.; kleur; slappe kaft; € 9,99
Van Michiel van de Pol ontving de ZozoLala-redactie al jaren geleden
regelmatig kleine boekjes vol onbekommerd op het papier gesmakte korte en vaak plotloze verhalen over bizarre
fantasiefiguren in waanzinnige situaties. Zijn werk blijft niet onopgemerkt en enige tijd verschijnt zijn strip 'Mol' in
Sjors en Sjimmie weekblad. Alle vitaliteit wordt echter uit zijn tekenwerk geredigeerd en met de ondergang van het blad,
lijkt ook Van de Pol kopje onder te gaan. Sinds kort is de stripmaker echter helemaal terug.
Met 'Een wolk op pootjes' lijkt Van de Pol zichzelf weer hervonden te hebben. In het eerste Medicijnman-album (verschenen
bij uitgeverij De Prom) bleek hij zijn tekenpols al losgeschud te hebben. De verhalen waren echter nog op een dodelijk
saaie manier autobiografisch. In 'Een wolk op pootjes' laat de stripmaker zich op dat gebied gelukkig ook niet meer remmen.
Conversaties tussen paarden en dode mussen, honden in vissenkommen en een vrouwenval zijn voorbeelden van Michiels
ongebreideld doorgalopperende fantasie die verder gaat waar de werkelijkheid ophoudt. Juist het ontbreken van elke remming
in zowel verhaal als tekenstijl, maakt het werk van Michiel van de Pol aantrekkelijk en toegankelijk. Het gaat (bijna)
nergens over en dat op een vanzelfsprekende manier die zijn vertellingen open en licht verteerbaar maakt.
Koffietafellectuur in de letterlijke betekenis van het woord.
Eugène: Kopzorgen - Jan Dirk Barreveld
Uitg. Silvester; 44 pl.; kleur; slappe kaft; € 6,99
Jan Dirk Barreveld is de artistieke tegenpool van Michiel van de Pol.
In 'Kopzorgen' zijn stroken gebundeld die in de treinkrant Metro verschenen. Op zich is dat bepaald geen aanbeveling, maar
het tekenwerk van Barreveld oogt aangenaam strak, verzorgd en professioneel. Van dat tekenwerk moet Barreveld het ook
vooral hebben, want de grappen zijn wel aardig, maar helaas niet om te lachen. Zowel situaties als pointes liggen erg voor
de hand en verrassen zelden of nooit. Door de bundeling van de stroken in een album valt op dat het werk van Barreveld mooi
oogt, maar erg statisch is. Er wordt nauwelijks bewogen en als er wel activiteiten plaats vinden, lijken de personages
bevroren in stilgezette filmbeelden. Eigenlijk is jan Dirk Barreveld een begenadigde illustrator die middelmatig stripwerk
aflevert.
