ZozoLala 103

december 1998

Acacialaan: Kim Duchateau

Hallo,
't Schijnt onbeleefd te zijn om met 'ik' te beginnen, maar toch... Ik ben Kim Duchateau en ben voltijds cartoonist, striptekenaar en illustrator (naast animatiefilmer en muzikant). Binnenkort verschijnt mijn strip 'Unne', een bundel met korte verhalen. Aangezien ik jullie telefoonnummer niet vond in de ZozoLala (die ik al volg vanaf nummer 46 of zoiets!) wou ik jullie via dit e-mailtje vragen of er een kans bestaat dat jullie iets rond mijn persoon zouden willen/kunnen doen in Acacialaan.
Het is misschien onbescheiden om dit op zulke manier te vragen, maar voilà, het is er uit. Ik wil altijd kopies van mijn strips & cartoons opsturen. Wordt dit beantwoord? Het zou fijn zijn, mochten jullie me iets laten weten! Dank bij voorbaat, en met de beste groeten!!!
* Kim Duchateau

Beste Kim,
Waarom wil je dit? Weet je wel wat daar allemaal bij komt kijken? Dan moet je voor nop een pagina tekenen en in een interview op de pagina daarnaast je zieltje bloot leggen aan een miljoenenpubliek en vertellen dat je zo graag professioneel tekenaar wilt worden, dat je grote voorbeeld Franquin heet, dat je nu nog geen droog brood met je werk kunt verdienen, maar dat je vooral door blijft gaan. Waarom wil je in hemelsnaam in Acacialaan?
* Groets, Hans van Soest.

Beste Hans,
Waarom Acacialaan? Ik wil 't gewoon eens proberen. Dat is de rubriek waar ik het eerste naar kijk in ZozoLala. Ik ben meer geïnteresseerd in wat 'nieuwe' tekenaars doen, dan in het reguliere stripaanbod: het is meestal frisser en meer onbezonnen. Ik voel me natuurlijk ook meer met hen verwant. Ik ben al van jongs af aan bezig met tekenen en muziek maken. Ik heb nooit kunnen uitmaken wat ik het liefste deed. Nog steeds niet trouwens. Ik heb de afwisseling tussen die twee nodig, denk ik: 't zijn twee totaal verschillende soorten inspiraties die ik erin kwijt kan. Maar de muziek die ik graag hoor en met vrienden maak, is niet echt van het populaire genre, dus ik zal er nooit 'financieel' van kunnen leven.
Ik volgde vier jaar een opleiding voor animatiefilmer aan de Academie te Gent. Het was wel interessant om een eigen film te maken, maar ik zie me niet zitten zwoegen op andermans figuurtjes om ze in tweehonderd 'licht verschillende' standen op een lichtbak na te trekken. Eigenlijk is dat lopende-bandwerk. Met strips en cartoons ben je sneller klaar en je kan er al meteen je idee of grap in kwijt. Al sluit ik niet uit dat ik ooit een tekenfilm zal maken. Toen ik afstudeerde, ben ik met mijn film en mijn tekenwerk bij Telekrant (Limburgse regionale tv-zender) langs gegaan, waar ik al tamelijk snel cartoons mocht tekenen aan de hand van de actualiteit. 't Moest wel allemaal heel braaf blijven, maar ik mocht tenminste tekenen en ik werd er nog voor betaald ook. Later vroeg men of ik voor de Concentra stripsite een wekelijkse strook wilde maken, waarin ik meer m'n eigen gang mocht gaan: 'Madelfried, de onverschrikkelijke'.
Ik ben daarna bij verschillende tijdschriften en dagbladen langs geweest, maar de meeste vonden mijn werk te underground, te grof of te ontoegankelijk. Bij De Mix (jongerenbijlage van de Morgen) vonden ze dat niet en voor hen heb ik meer dan een jaar cartoons getekend. Ondertussen teken ik ook cartoons voor P-Magazine (populair Vlaams tijdschrift), Pulp (waar ik 'De Hulpeloosjes' voor teken), een paar muziektijdschriften en sinds kort elke woensdag voor het Nieuwsblad. Beeldstorm en Incognito publiceerden al strips van mij en tussendoor krijg ik links en rechts wel regelmatig opdrachten van reclamebureaus en zo... Ik heb dus eigenlijk nooit echt zonder werk gezeten. Het is af en toe wel eens kalmer, maar ik kan er van leven tot nu toe. Ik moet wel zeggen dat ik constant schrik heb dat het plots gedaan kan zijn. Maar als dat ooit zou gebeuren, zou ik nog blijven tekenen, anders zou ik zeker en vast 'verstopt' raken of zoiets in die aard.
* Groeten, Kim.

Tjongejonge Kim,
Wat een enthousiasme. Op deze manier hoef ik je geen vragen meer te stellen voor een interview. Makkelijk hoor. Al ben ik wel benieuwd waarmee je 'verstopt' zou raken als je geen strips tekende. Wat zit daar voor verhaal in je hoofd dat zeurt om naar buiten te mogen? En stuur eens wat kopietjes op van je werk, want hier in het barre noorden krijg ik P-Magazine en De Mix nooit onder ogen. Groeten terug van de meest luie journalist van Nederland.

Hans,
euh, enthousiasme alom inderdaad. In m'n hoofd duiken er dikwijls beelden of 'samples' uit (onbestaande?) verhalen op: personen in rare situaties of een onverklaarbare samenloop van omstandigheden. Een beetje zoals dromen. Die halve verhalen zweven rond in mijn hoofd en ik weet niet goed wat ik er mee aan moet. Het moet er in ieder geval uit. Daarom probeer ik dan rond zo'n hersenspinsel een verhaal of een grap te tekenen. Ik begin zelden vanuit een vast scenario. Dat lukt niet altijd, want dikwijls ziet het er op papier heel anders uit dan hoe ik het in m'n kop had. Daarom heb ik zo'n bewondering voor George Herriman's 'Krazy Kat'. Hij scheen daar wel in te lukken of ja, dat denk ik althans. Zo, een korter antwoord ter compensatie van het antwoord op jouw eerste vraag.
* Groeten, Kim

Dank Kim, dank. Ik ben overtuigd. Laten we maar een afspraak maken voor een interview. Dag.