--> index De Stripper  --> inhouds-opgave

De Stripper 12



april 1994



Gestript

Voor het eerst een voorpagina niet getekend door de huistekenaar, met daarnaast ook nog een complete strip van deze Rob Derks. In nummer 11 van de Stripper kon je dit naast veel ander nieuw werk vinden. Maar wat vond het publiek en de Stripper himself van de 'produkten'?

 Raymond Lemstra

Natuurlijk duidelijk een jongen uit de school van Gerrit de Jager, die Raymond Lemstra met z'n 'Maestro... muziek', maar het is zeker geen gekopieerde stijl. Duidelijke en leuke gezichtsuitdrukkingen en ook de lichaamstaal spreekt een goed woordje mee. Tekentechnisch is er dan ook alleen maar lof over dit Gronings talent. Er ontstaat echter verwarring bij het herkennen van de karakters. Ze springen van links naar rechts en zijn soms moeilijk van elkaar te onderscheiden. Het lijkt alsof ze om de beurt achter het drumstel zitten. Om de grap gelijk te snappen, moet nog aan de strip gesleuteld worden, maar als het onderscheid in één oogopslag te zien is, dan is-ie gewoon goed!

 Rob Derks
'En dan nu' van Rob Derks is opnieuw een verhaal naar ze famouz 'Monty Python'. Uit welingelichte bron hebben we vernomen dat Rob nu aan een eigen scenario werkt. Maar laten we niet op de zaken vooruitlopen en terugkijken op zijn meest recent gepubliceerd werk: een sober en eenvoudig decor ('Kuifje en de Zwarte Rotsen'?) met een John Cleese die verbazingwekkend goed herkenbaar is. Knap tekenwerk met niet echt een eindgrap, maar de hele pagina is één grote belachelijke situatie. Ik ben zeer benieuwd naar het resultaat als deze jongen eens gaat werken met figuren die een heuse conversatie hebben.
 Albert Voorhorst Jr.

Al sinds een tijd lid van ons blad, maar nu eindelijk zijn eigen strip: 'de Cyclus' van Albert Voorhorst Jr. Een prachtige vertaling van een oneindig verhaal dat hem tot de verbeelding spreekt. Uiterst grafisch en goed vormgegeven, rest mij eigenlijk weinig meer dan hem te complimenteren.
 Giovanni de Reus

Dat we in striptaal niet over lezers spreken, maar over bekijkers wordt helemaal hard gemaakt door die bekijkers van de Stripper die in de plaatjes van 'Pim' van Giovanni de Reus ontdekten dat het manneke ook nog kan goochelen: de ene keer heeft hij drie, en de andere keer vier vingers en een duim!! Je ziet: er zit meer in de Stripper dan je denkt (en dat voor hetzelfde geld)!

En zo langzamerhand verspreidt de Stripper zich over Nederland. Als een goedaardige virus dat op het juiste moment toeslaat. Voor enkelen een inspiratiebron, waardoor een sneeuwbal-effect ontstaat. Meer en meer mensen raken besmet met dit virus en waar houdt het op? Die zelfde sneeuwbal blijft maar rollen en wordt groter en groter, totdat hij uiteindelijk te pletter slaat. De ijskristallen die het één bal maakten schitteren nu ieder voor zich, ieder met de verdiende bewondering in... de Stripper!

Met trots,
* de Stripper


© de Stripper (1994)
Henk Schouten / StripSter
01-07-2000